„www.trojmiasto.pl”, Pomysłodawczyni i autorka działu "Architekt radzi". (Publikacje artykułów od 2007.03 do 2010.04)
„Gazeta Bankowa”, 6 (954) 2007 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Spółdzielczość kredytowa w Indiach”
autorstwa E. Gostomskiego i K. Żołądkiewicz
„Gazeta Bankowa”, 5 (953) 2007 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Unie kredytowe na świecie”
autorstwa E. Gostomskiego i „Nakaz uniwersalny” M. Matusiaka
„Gazeta Bankowa”, 4 (952) 2007 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „VaR dla ryzyka operacyjnego?”
autorstwa K. Nowaka
„Gazeta Bankowa”, 3 (951) 2007 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Spółdzielczość na świecie”
autorstwa E. Gostomskiego
„Gazeta Bankowa”, 2 (950) 2007 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Niewidoczny problem”
autorstwa T. Borkowskiego i „Ukryte zobowiązania” R. Cholewińskiego
„Gazeta Bankowa”, 1 (949) 2007 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Spółdzielcze na fali”
autorstwa E. Gostomskiego i „Konferencja idealna” dr Ewy Szymanik
„Gazeta Bankowa”, 52 (948) 2006/2007 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Poczekalnia do euro”
autorstwa M. Rozkruta
„Gazeta Bankowa”, 51 (947) 2006 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Konkurencyjny rynek”
autorstwa M. Dygas i „Niespełnione nadzieje” A. Okrasińskiego
„Gazeta Bankowa”, 50 (946) 2006 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „W obronie wierzyciela”
autorstwa M. Matusiaka
„Gazeta Bankowa”, 49 (945) 2006 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Spółdzielczy bankier”
autorstwa E. Gostomskiego i „Bezpieczna umowa” autorstwa M. Matusiaka
„Gazeta Bankowa”, 48 (944) 2006 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Ranking ROR” autorstwa P. Rota
„Poznaj Świat”, 8 (571) 2004 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Nowy Jork. Wieże życia i pamięci” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 7 (570) 2004 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Bruksela. Gigant I karzełki” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 6 (569) 2004 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Japonia. Małe jest piękne” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 5 (568) 2004 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki kajakowej-Wykład 2” autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 5 (568) 2004 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Bad Blumau. Czar krzywej linii” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 3 (566) 2004 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki narciarskiej-Lekcja 5”
autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 3 (566) 2004 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Berlin. Nowa Huta. Good bye? Niekoniecznie”
z cyklu „Zbudowane, podziwiane” „Poznaj Świat”, 2 (565) 2004 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki narciarskiej-Lekcja 4” autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 2 (565) 2004 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Innsbruck. Kocioł czarownic”
z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 1 (564) 2004 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki narciarskiej-Lekcja 3”
autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 1 (564) 2004 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Massachusetts. Szok w akademiku”
z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 11 (562) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki narciarskiej-Lekcja 1”
autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 11 (562) 2003 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Sydney. Opera skrzydlata” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 10 (561) 2003 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Jak w krzywym zwierciadle” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 10 (561) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkocja. Z mgieł I legend” autorstwa I.Szumielewicz
„Poznaj Świat”, 9 (560) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki górskiej-Lekcja 8”
autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 9 (560) 2003 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Frankfurt. Nie najwyższy, choć inteligentny” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 8 (559) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki górskiej-Lekcja 7”
autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 8 (559) 2003 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Manggha - Kraków kwitnącej wiśni” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 7 (558) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki górskiej-Lekcja 6” autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 7 (558) 2003 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Lyon. Skrzydlaty dworzec” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 6 (557) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki górskiej-Lekcja 5” autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 6 (557) 2003 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Berlin. Reichstag game” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 5 (556) 2003 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Lizbona. Latarnia morska” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 5 (556) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki górskiej-Lekcja 4” autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 4 (555) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki górskiej-Lekcja 3” autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 4 (555) 2003 artykuł K.Sobańskiej-Jóźwiak pt.: „Praga. Tańczący dom” z cyklu „Zbudowane, podziwiane”
„Poznaj Świat”, 3 (554) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki górskiej-Lekcja 2” autorstwa Z.Skibickiego
„Poznaj Świat”, 2 (553) 2003 ilustracje K.Sobańskiej-Jóźwiak do artykułu „Szkoła turystyki górskiej-Lekcja 1” autorstwa Z.Skibickiego

Aranżacja wnętrza trattorii A Modo Mio w Gdyni

Trattoria A Modo Mio powstała w lokalu, w którym mieściła się wcześniej inna pizzeria. Wnętrze pozostawiało wiele do życzenia i nadawało się do gruntownego remontu. Cała nasza ekipa wiedziała, że zajdzie tu spektakularna zmiana.

Właścicielami jest polsko-włoska para pełna pasji i zaangażowania w spełnienie swojego marzenia - restauracji. Naszym celem było zaprojektowanie wnętrza, które odzwierciedlałoby ich entuzjazm i żywiołowość połączoną z gościnnością i rodzinną atmosferą charakterystyczną dla słonecznej Italii. Odpowiednio zaprojektowana przestrzeń, dekoracje, a nawet muzyka tworzą harmonijną całość z serwowanymi potrawami kuchni włoskiej.

W budowaniu wnętrza o charakterystycznej atmosferze pomaga przede wszystkim światło i kolor. Wiszące lampy sufitowe umieszczone nad stołami delikatnie akcentują żywność, zastawę i gości. Dodatkowo zastosowaliśmy kierunkowe reflektory punktowe do oświetlenia licznych dekoracji ściennych.

Aby optycznie dodać przestrzeni wnętrzu przemalowaliśmy intensywnie żółte ściany na jasny kolor ecru. Teraz doskonale współgrają z kaflami podłogowymi stanowiąc delikatną bazę dla trzech kolorów flagi włoskiej. Barwę czerwoną, białą i zieloną odnaleźć można w dodatkach: poduszkach, serwetkach, doniczkach, świeżej i aromatycznej bazylii stojącej na stołach itp. Również cała identyfikacja wizualna (logotyp, zaprojektowany przez nas i materiały reklamowe) oparta została na bazie tych trzech kolorów.

Czerwień dobrze sprawdziła się w postaci plam kolorystycznych i mocnych akcentów we wnętrzu. Stwarza wrażenie ciepła i przytulności. Dodatkowo wzmaga apetyt, co w takim miejscu jak lokal gastronomiczny jest jak najbardziej pożądane. Niewątpliwie elementem najbardziej przykuwającym uwagę gości jest wydruk wielkoformatowy umieszczony na całej szerokości głównej ze ścian. Zdjęcie przedstawia pędzącego Fiata 500, modelu bardzo popularnego niegdyś głównie na południu Włoch i skuter Vespę włoskiej firmy Piaggio. Na pozostałych ścianach przymocowaliśmy trójwymiarowe stemple sporych rozmiarów z motywami związanymi z Italią. Włoska stacja telewizyjna, okrzyki w języku włoskim dobiegające gdzieś z głębi kuchni, ogólna atmosfera zabawy i serdeczności sprawia, że restauracja posiada wyjątkowy klimat. Stała się lubiana. Mimo, że otwarta niedawno posiada już swoich fanów i stałych bywalców. Klienci chętnie odwiedzają A Modo Mio ze względu na kunszt szefa kuchni i udaną aranżację wnętrza. Często mówią: "Przekraczając próg restauracji czujemy się jakbyśmy znaleźli się we Włoszech". I o to chodziło!

architekt Katarzyna Sobańska-Jóźwiak

Projekt pokoju dla przedszkolaka

Pokój dla Oskarka z założenia miał być wyrazisty, pełen czystych kolorów i prostych form. Meble zostały wykonane z lakierowanej na wysoki połysk płyty mdf. Kolorowe kubiki można układać w różnych konfiguracjach. Gładkie powierzchnie mebli są estetyczne i łatwe w utrzymaniu czystości.

Wyposażenie pokoju zostało tak przemyślane, aby rosło z Oskarkiem. Meble w przyszłości będą umożliwiać łatwe dopasowanie pokoju do zmieniających się potrzeb i zainteresowań chłopca. Wystarczy zamienić dziecięcy stolik na biurko, aby w szybki sposób pokój przedszkolaka przekształcić na wnętrze dla dziecka uczęszczającego do szkoły. Przydatna okaże się także tablica kredowa, która będzie służyła dziecku do nauki i zabawy. Rozwinie kreatywność, wyobraźnię i zmysł plastyczny, a przede wszystkim stanowi źródło świetnej zabawy dla wszystkich członków rodziny.

Łóżko zostało ustawione tak, aby główka śpiącego dziecka była oddalona od okna. To, które proponujemy do pokoju Oskara posiada pod spodem dwie pojemne szuflady na pościel. Są lekkie i łatwo się wysuwają, więc kilkulatek będzie mógł bez problemu sam słać łóżko.

architekt Katarzyna Sobańska-Jóźwiak

Projekt pokoju dla Oliwiera

Zwrócili się do nas rodzice Oliwiera z prośbą o pomoc w aranżacji pokoju dla swojego trzyletniego synka. Oliwier jest radosnym i energicznym chłopcem posiadającym nieodparte pragnienie odkrywania świata. Naszym celem było stworzenie wnętrza optymalnego dla rozwoju dziecka, które będzie stymulowało jego zmysły, a ponadto spełniało funkcje praktyczne i estetyczne.

Przestrzeń, w której dziecko będzie się czuło dobrze powinna być odpowiednio zorganizowana. Powinna umożliwiać swobodne poruszanie się i odnajdywanie potrzebnych przedmiotów i zabawek. Dlatego cały pokój podzieliliśmy umownie na strefy. Takie uporządkowanie zapewni małemu lokatorowi poczucie bezpieczeństwa i kontroli nad własnymi rzeczami.

- strefa spania - pokój musieliśmy rozplanować tak, aby znalazło się w nim miejsce na łóżko (210x95 cm) w kształcie samochodu, które było już kupione. Niewątpliwie takie łóżko jest bardzo atrakcyjne w oczach dziecka. Jednocześnie trzeba mieć świadomość, że za jakiś czas, gdy Oliwier podrośnie trzeba je będzie wymienić.
- strefa zabawy - różnokolorowe okrągłe dywaniki zachęcają malucha do zabawy na podłodze. Obok ustawiliśmy niewysoki mebel z szufladami na zabawki, który można również potraktować jako siedzisko. Często w naszych projektach pokoi dla dzieci proponujemy umieszczenie podwieszanego fotela. Tak stało się i tym razem. Rozwija u dzieci zmysł równowagi, zwiększa dobre samopoczucie i relaks. Zapewni spokojne miejsce do oglądania książeczek lub słuchania muzyki. Huśtawkę można łatwo zdjąć, gdy potrzebna będzie wolna przestrzeń. Ściana pomalowana farba tablicową pozwala dziecku na stworzenie dzieł w technice kredowej. Nie bójmy się takiej czarnej płaszczyzny, bo i tak będą zdobiły ją barwne obrazki. Poza tym duża ścienna tablica sprzyja rozwojowi kreatywności u maluchów. W pokoju Oliwiera umieściliśmy także niewielki stolik i klika krzesełek, czyli dziecięcy odpowiednik sprzętów, które używane są w świecie dorosłych.
- strefa przechowywania - przy wejściu stoi pojemna szafa ubraniowa z drzwiami przesuwanymi. Niebawem Oli sam zacznie dobierać sobie ubrania, dlatego ważne jest, aby jego szafa była łatwa w użytkowaniu i dobrze rozplanowana wewnątrz. Na jednej ze ścian umieściliśmy półki na książki. Meblem dominującym jest szafka z różnokolorowymi frontami. W pokoju przeważa barwa ciepłych mórz i soczystych limonek. Dzięki temu uzyskaliśmy chłodne, lecz wesołe wnętrze.

architekt Katarzyna Sobańska-Jóźwiak

Projekt pokoju dla 8-letniego Kaja

Pani Elżbieta z Gdańska - Wrzeszcza prosiła nas o pomoc w aranżacji pokoju dla swojego 8-letniego syna, który jest zafascynowany motorami. "Kaj lubi rysować (głównie motory:)). Uwielbia książki fantastyczne. Ma już sporą biblioteczkę. Czasami zaskakuje mnie swoją dojrzałością. Jednak nadal dużym problemem dla niego jest utrzymanie porządku w swoim pokoju." - pisze do nas czytelniczka.

Dzieci wyglądem własnego pokoju chcą wyrazić swoją indywidualność. Pomóżmy im w urządzaniu swojej przestrzeni w stylu, który lubią. Nawet jeśli on zupełnie odbiega od reszty mieszkania. Chcieliśmy, aby zainteresowanie Kaja motorami znalazło wyraz w dekoracjach jego pokoju. Dlatego elementem dominującym jest tapeta przedstawiająca motor. Mocne, kontrastowe kolory oraz wzór namalowany na ścianie za biurkiem - wszystko to tworzy spójną całość.

Pokój ucznia powinien być tak zaaranżowany, aby mógł spełniać wiele funkcji:
- miejsce do spania - łóżko powinno stać w miejscu najbardziej oddalonym od okna. To, które proponujemy do pokoju Kaja posiada schodki, co czyni go bardziej atrakcyjnym w oczach dziecka. Pod spodem znajduje się plastikowy pojemnik na pościel. jest lekki i łatwo się wysuwa, więc 8-latek będzie mógł bez problemu sam słać łóżko.
- miejsce do nauki - przy wyborze biurka dla dziecka kierujmy się na pierwszym miejscu wygodą i funkcjonalnością mebla, a dopiero potem jego estetyką. Blat nie powinien być krótszy niż 120 cm. Biurko Kaja postawiliśmy w rogu pokoju, tuż przy oknie, co pozwoliło na odpowiednie doświetlenie go w ciągu dnia. Światło (to dzienne, jak i sztuczne) pada z lewej strony, gdyż Kaj jest praworęczny. W przypadku osoby leworęcznej oświetlenie powinno padać ze strony prawej.
- miejsce do zabawy - granatowy dywan z białą gwiazdą w nowym pokoju Kaja jest idealnym miejscem do zabawy na podłodze. Obok w trzech szufladach znajdują się zabawki. Z czasem Kaj zacznie coraz częściej gościć w swoim pokoju rówieśników. Liczne poduszki stworzą wygodne miejsce do siedzenia. Chłopcy mogą tu niczym w domku na drzewie rozmawiać o swoich męskich sprawach. Jako siedzisko można również potraktować niewysoki mebel z szufladami. Ciekawym uzupełnieniem dziecięcego pokoju jest podwieszany fotel, który rozwija u dzieci zmysł równowagi, zwiększa dobre samopoczucie i relaks. Zapewni ustronne miejsce do spokojnego czytania lub słuchania muzyki. W razie potrzeby huśtawkę można łatwo zdjąć, gdy potrzebna jest wolna przestrzeń.
- miejsce do przechowywania - dla dziecka nawet sprzątanie może być świetną zabawą i ćwiczeniem wyobraźni. Pomocne w tym będą liczne schowki, półki i zakamarki. Przy wejściu umieściliśmy pojemną szafę ubraniową. Wkrótce chłopiec sam zacznie dobierać sobie ubrania. Ważne będzie, aby jego szafa była atrakcyjna i łatwa w użytkowaniu. Dlatego w frontach z szarej płyty mdf zaprojektowane zostały dwa otwory otoczone metalowymi nakładkami zastępujące tradycyjne uchwyty. Na jednej ze ścian umieściliśmy półki na książki. Pod nimi zaś znajdują się metalowe koszyki na dziecięce drobiazgi.

architekt Katarzyna Sobańska-Jóźwiak